Персональный сайт Ясюченя Анастасии
Жизнь – Развитие – Успех
Posts under Беларуска Category
Вы ведаеце, хто цяплей за Сонца? Мацней за сілу цяжару Зямлі? Хто ведае ўсё вашае бясконца, І так чакае, калі б вы прыйшлі. Няма на Свеце болей чалавека, Які з табою будзе усё жыццё. Які не скажа “хопіць, кепска!” Прылашчыць Вас, плаксівае дзіцё. Матуля. Колькі ў гэтым слове… Адзіная, адвечная любоў. Яна забудзе і даруе тое, За што наказвае звычайна…
Я сказала, што цябе кахаю… На сэрцы лёгка i палёт. Але так кепска – адчуваю Нашага адрознення мёд. Калi не здолець разам быць Я б так хацела навучыцца Цябе любiць-любiць-любiць, Сапраудна, безадказна лiцца! Узняць сябе на гэтых крылах, Убачыць волю у вышынi I тваю веру клапатлiва Несцi, не выпускаць з рукi. 17 сакавiка, 2010
Ня можа быць заусёды кепска, Удзень i уноч здараецца жыццё. Калi усе жауранкi сапуць крэпка, Адзiн з iх стау начным байцом. Чаму ж ён не глядзеу спакойна З падкоркавых сабранняу сны. Што павяло таго малога У край цемры, зорнай нематы? Шукау адказ на дзённыя пытаннi: З чаго пачынаецца усход? Чаму пад сонцам вiдаць далей I колерау на цэлы брод? Блукау…
Сярод iмшыстых пруццяу гоману людскога Цiха скупаецца жыццё. Крояць падзеi стужкамi з жывога Вялiкi жанр пад назваю «быццё». I колькi нас у гэтых белых сценах Сустрэла смеху i клапот, I як мы верылi у сутнасць бегу I як крычалi ад самот. Нiбы надзелены папругаю для лёсу Жадалi памяняць абед. Ды толькi карма заплацiла грошы… Лячыце гэтым дыябет! 04 студзеня, 2010
Гармонiя. Чаму яе няма? Зачыненыя сэрцы, вочы. I цяжар назапашваем дарма, Калi абодва гэтага ня хочам. Хiба наумысна больлю запауняем Куфэрак пазiтыву i любвi. … i чакаем, i чакаем, i чакаем Калi ж перапоуняцца краi. Пралiлася. I дыхаць стала лёгка. Iзноу надзея, пляны – мы. Так паважаем i кахаем проста… Толькi лiлося кааб заужды. Адзiнае, у што абодва верым –…
Пачатак. Стрэча двух людзей, Перапляценне поглядау жыццёвых, Адзiн становiцца ярчэй У пачынаннi шляху – сцежкi новай. Ён топча сакавiтую траву, Стараецца, кааб не звярнуць у пекла, Другi ж пляцецца, адстае крыху, Не можа адшукаць ён свежы след суседа. Мiж iмi нарастае даужыня… Адлегласць паглыне гучанне. Звярне адзiн са шляху, цiшыня… Каб некалi iзноу здабыць спатканне. Але i час наш не…