З апаздання

Прабач за гэткi мой учынак: За вiншаваннi не у дзень З’яулення чалавека мiру, Што лёс вядзе сярод людзей.

Ён можа абыходзiць скаргi, Казаць усю прауду нам у твар, Не можа быць няшчырым сябрам… Ты беражы яго, свой дзiуны скарб! 05 снежня, 2007



Обсуждение закрыто.